Vanavond een filmpje...

Ik ga kijken naar 'het fascinerende portret van de gevaarlijkste man van de twintigste eeuw: Adolf Hitler. De rol wordt briljant gespeeld door Robert Carlyle (Trainspotting). We zien Hitlers liefdeloze opvoeding, zijn mislukte carrière als kunstschilder en zijn perverse relatie met zijn jonge nichtje. Tegen de tijd dat hij in de Eerste Wereldoorlog vecht, heeft hij al zo'n ongelofelijke haat ontwikkeld tegen de wereld, de mensheid en de joden in het bijzonder, dat hij door velen voor gek wordt versleten. Maar deze gek weet zichzelf door manipulatie en bedrog op te werken tot de hoogste regionen van de Duitse politiek. Deze indrukwekkende film laat zien hoe Adolf Hitler normale, verstandige mensen wist mee te slepen in zijn krankzinnige ideeën. Met verschrikkelijke gevolgen...'

Ik ben benieuwd. jullie ook een fijne avond.

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

De log.

O ja de log.

Ehm de log.

Hè gôh de log.

Verdorie de log.

Kut de log.

Het is wel eens lastig te loggen als je eerst een crematie hebt aan de andere kant van het land maar dan zo laat thuisbent dat je gelijk moet hardlopen en eten en dat er daarna gelijk een vriend komt om gezellig plaatjes te mixen. En dat je dan de volgende dag denkt 'maar nu wel' maar dat je dan een tijdje overwerkt omdat een paar artikelen nog niet af zijn waardoor je weer iets later thuisbent dan gepland zodat je je daarna snel spoedt naar de plaatselijke Chinees, alwaar je had afgeproken, om je tegoed te doen aan al het Oosters lekkers en dat je dan zo melig thuiskomt dat je al snel weer je bed hebt gevonden dat je dan de volgende ochtend jezelf terug vindt in de auto. En dat je er 450 kilometer rijden verder achterkomt dat je opeens bij een bruiloft zit waar je niemand kent, het warm is, je geïrriteerd raakt en zo snel mogelijk weer wilt gaan omdat je niet geconfronteerd wilt worden met 100 saaie toneelstukjes over bruid en gom. En dat je de volgende dag weer naar een toneelstuk moet en je jezelf zo vol eet met kroketjes dat je misselijk thuiskomt 's avonds laat en dat je dan 's ochtends op je werk weer moet vlammen. En dat, terwijl je 's avonds ook weer moet vlammen als je een men-against-women-show presenteert op de jeugdvereniging en dat je daar zo veel energie in steekt dat je daarna zo duizelig wordt dat je niet meer kunt lopen. De volgende ochtend blijkt het nog niet weg, maar ja, je zou auto's wassen voor het goede doel met een club enthousiaste tieners die na tien auto's vrolijk de sponzen in het zand laten vallen en vervolgens weer verder gaan waardoor je weer moet ingrijpen om ervoor te zorgen dat de auto's niet met al te veel krassen worden afgeleverd. En dat je 's middags dan best wel afgedraaid bent en dat er nog iemand zou komen om je overtollige guppen op te halen, maar dat die dan later komt dan gepland zodat een andere afspraak, een computer repareren (wat overigens niet lukt) ook weer uitloopt. En dat je dan 's avonds geen zin meer hebt in iets. Je hebt trouwens geen tijd om geen zin te hebben want je moet naar een verjaardag. En dat je op zondag ziet dat het zo'n zalig weer is dat je de hele middag in een bos op een kleed ligt te suffen want dat heb je immers verdiend vind je zelf. En dat je dan maandag weer hetzelfde riedeltje afdraait van overwerken, snel eten en dan weer visite hebt en dinsdag een schoonzus jarig is waar je ook weer gaat eten enzo. En dat je dan de volgende dag ineens 's avonds een leuke cabaretvoorstelling van Marc-Marie Huijbregts hebt.

Dan heb je wel eens geen tijd om te loggen. Sorrie. Gebeurt zo nu en dan.

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Mijn nichtje is het slachtoffer geworden van oplichters. Gelukkig waarschuwt ze ons. Haar mailtje:

Het is dus echt waar, en dat is heel vervelend. Je denkt wel van dat gebeurt mij
niet, maar er lopen toch echt van die hightech-eikels rond die het liefst je
hele rekening leegzuigen. Nietsvermoedend sta je te pinnen en een aantal dagen
kom je er achter dat je halve vermogen van je rekening afgehaald is. In ons
geval zijn ze lekker aan het geweest in Valencia en Rome. Erg vervelend, maar
gelukkig lost de bank het op. Is de Rabo toch zo slecht nog niet...

Wat ze dus waarschijnlijk hebben gedaan bij een pinautomaat in de Duin- en
bollenstreek is iets in de gleuf gestopt dat de gegevens van je pas kopieert en
een cameraatje boven je rechter schouder die je pincode registreert. Met EasyJet
zijn ze dan waarschijnlijk voor een poep en een scheet naar het zuiden gevlogen
en hebben ze daar een topweekend gehad. Goed opletten dus!

R.

Er is een kaartlezer over de oorspronkelijke heen geplakt. Die extra kaartlezer leest de gegevens van je bankpas. Daarbij hangt er een bakje met folders aan de zijkant van de automaat. Kijk naar het donkere vlakje onderin; dit is een mini camera! Deze camera registreert de input van uw pincode. Even pinnen en het leed is geschied.

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Mijn vrouw heeft al een paar maanden geregeld een shirtje aan met de tekst:

'Desperately seeking attention'

Ik zag het vandaag pas.

Ze heeft ook een shirtje gehad met de tekst:

'I love presents'

Toen ik het shirtje in de zak van max stond te proppen drong de tekst pas tot me door.

Toch hebben we het goed samen.

Denk ik.

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

Iedere werkdag om 12.30 uur is het weer tijd voor onze dagelijkse lunchwandeling! De collega's en ik trekken een half uurtje de velden in. Op een lentedag als vandaag is dat helemaal niet erg. Loopt u een rondje mee?

Posted in default | Nog geen belerende vingertjes

Ik ga even met een goed glas wijn zitten in de namiddagzon. De warmte nestelt zich in de stof van mijn zwarte shirt. Zou een poes dit ook voelen als hij ligt te soezen in een raamkozijn? Ik voel me een poes nu. Een nadeel van dit ontluikend jaargetijde is de grote hoeveelheid insecten, die iedere dag logaritmisch toeneemt. Een ander vervelend ding is dat - zelfs op mijn dakterras - onkruid ontspruit tussenvandaan de tegels. Ik kijk naar links. De bloempjes van de buurvrouw staan er beduidend florisanter bij dan die van mij. Niet druk om maken. De zon schijnt, het leven is goed, ik ben een poes. Het baasje roept. Nu is er eten.

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Af en toe is het leuk om naar een kijkhuis te gaan. Daar zie je nog eens wat anders dan die eeuwige Hollywood-muk. Vanavond hebben we gekeken naar een indrukwekkende Afghaanse film 'Osama' over het Taliban-regime. Een meisje doet zich voor als jongetje en probeert zo onder de strenge wetten voor vrouwen vandaan te blijven. Todat het ontdekt wordt...

Posted in default | Nog geen belerende vingertjes

Beste Henk,

Vorige week woensdag liep je nog lachend het kantoor binnen. Je maakte grappen en ondanks de operatie voelde je je redelijk goed. Wel had je pijn in je buik. Na donderdag ging het snel bergafwaarts. Eerst een hartaanval, toen een coma en nu ben je dood. Wij zijn heel erg geschokt. Dit heb je niet verdiend.

We missen je.

Posted in default | Nog geen belerende vingertjes

Lekker, heb je bloemkool gemaakt. Ja, ik heb een bloemkoolschotel gemaakt. Lust je dat? Jazeker, maar wat zie ik daar, is dat de bloemkool waar je dat beetje voor onze ovenschotel hebt afgesneden? Ja. Wat een enorm ding! Dat krijgen wij met zijn tweeën nooit op. Nee, dat niet. Waarom heb je dan zo'n zakje losgesneden bloemkool gekocht? Omdat zo'n klein zakje ruim 1,80 euro kost en deze bloemkool was in de aanbieding voor 1,25 euro. Okee, die begrijp ik, maar nu zitten we wel met een enorm stuk bloemkool opgescheept waarvan ik vermoed dat we hem voor kerstmis niet opkrijgen. Maar wat had ik dan moeten doen? Ik weet het niet, dit soort dingen blijft een dillemma. Misschien lust oma wel een stuk bloemkool hiervan. Ja, ik ben bezopen, ik ga toch niet met zo'n lullig zakje bloemkool naar je oma? Dat is toch niks raar? Mijn oma is nog van de bloembollengeneratie hoor. O, nou, doe maar.

[Twee weken later: oma heeft niets gehad, de bloemkool ligt nog steeds in het zakje op het aanrecht, maar nu iets minder fraai dan op de dag van de aanschaf.]

Daar ligt die bloemkool nog steeds, doe je daar nog wat mee? Nee, zie je niet hoe hij eruit ziet? Ja dat zie ik, zal ik hem maar niet meer naar oma brengen? Ik zou het niet doen nee. Wat nu? Weggooien maar? Ja, dat lijkt me de beste optie, trouwens, wat eten we vandaag? Bloemkool. Oh, ik zie het, wat een enorm ding? In ieder geval goedkoper dan zo'n zakje losgesneden bloemkool. Dat wel ja, maar deze bloemkool krijgen we nooit op voor pasen 2006. Nee. Naar oma brengen maar?

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Ik was niet dronken,

alleen heel gezellig.

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Hey, heb jij mijn dvd van de vieze man? Ik ben hum kwijt.

Ney, ik heb hem wel een keertje gehad, maar toen gelijk weer terug gegeven.

Oh. En jij dan?

Ik weet niet waar je het over hebt. Misschien heb Jan hem, want die had hem toen van Sjaak. Die had hem een keer van Kees gekregen, o nee, Gert.

Jongens niet zo flauw. Wie heb m nou?

Ik zal thuis nog een keer kijken in mijn verzameling. Maar heb je al aan Arjan gevraagd. Of Bart? Heeft Rob m niet? Of Jan?

Jan houdt er niet van.

O ja. Dat is ook zo. En Rob dan? Die geeft nooit iets terug?

Nee van Rob heb k m teruggekregen.

O. Weet je zeker dat je m zelf niet heb? Ik zou nog maar eens een keer goed in je auto kijken. Onder de stoelen of zo.

Dat zal ik dan nog maar eens doen ja.

Ik heb hier 1 ding van geleerd: LEEN NOOIT IETS UIT.

Posted in default | Reeds vier belerende vingertjes

De rol van voeding bij het ontstaan van kanker blijkt veel bescheidener dan eerder werd gedacht. Het is goed dat dit nu eindelijk eens uit een overzichtsonderzoek van de KWF Kankerbestrijding rolt. Als ik de halve pot zout over mijn eten donderde, confronteerde men mij ermee dat ik kanker zou krijgen. Als ik veel wijn dronk zou ik kanker krijgen. Als ik veel snacks at zou ik kanker krijgen. Voor de genietende consument was er nauwelijks meer een touw aan vast te knopen: er ging bijna geen week voorbij zonder dat ergens een bericht verscheen dat een bepaald voedingsmiddel het risico op een bepaalde vorm van kanker vergroot of juist verkleint. Niet zelden werd zo'n bericht enige tijd later weer tegengesproken door een bericht gebaseerd op een ander onderzoek. De levensvreugde die ik ervoer tijdens het nuttigen van waren decimeerde daardoor met de dag. Ik ben blij dat de Kankerbestrijding het tij heeft gekeerd met deze overzichtsstudie. En mij nou niet meer lastig vallen met schrikbarende onderzoeksresultaten, maar gewoon lekker kanker gaan bestrijden. Hebben we meer aan.

Posted in default | Al een één belerend vingertje

koude voeten

droge ogen

moe in de rug

pijn in de handen

wanneer wordt RSI ernstig?

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

Schrijven is lastig als je niet weet waar het over moet gaan. Je opent een nieuw document en staart naar het lege scherm. Ieder woord vervuilt zolang het geen doel heeft. Makkelijker zou het zijn wanneer je een grote doos met woorden had en daar wat van moet maken. Net als met Lego vroeger. Zo heb ik ooit met het bouwen van een kabouter een reis gewonnen naar Legoland in Denemarken. Iets winnen. Met deze log zal dat wel niet kunnen.

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Het asfalt van de A1 suist onder mijn wielen. De radio staat aan. Het gaat over nederwiet. Zou die smerige stinktroep binnenkort dan eindelijk worden verboden door de regering? Ik hoop het. In toenemende mate krijgen de grote steden in Nederland en speciale groep blowende toeristen op bezoek die ik liever zie gaan dan komen. Amerikanen, Britten, Duitsers en Fransen die komen voor drugs, gezellig. Oprotten met die lui. Bovendien vind ik het een slechte zaak als een tiener van 14 niet aan een pakje sigaretten kan komen, maar wel aan een joint. Het is gevaarlijk. Ik heb studiegenoten gehad die nauwelijks konden onthouden wat je zei vanwege het vele blowen. Concentratieverlies is een niet zeldzaam verschijnsel bij veelvuldig gebruik van thc. Daarbij komt dat die zooi stinkt. Deze nichemarkt moet de kop in worden gedrukt en wel zo snel mogelijk. Afgelopen met die eeuwige lulkoek over tolerantie, weg ermee. Al die coffeeshops mogen van mij de tent sluiten en wiet wordt verkrijgbaar op recept bij de apotheek. Verslaafden en mensen met pijn mogen daar hun portie ophalen, als ze het maar thuis oproken.

UPDATE: een tegenreactie kan natuurlijk niet uitblijven.

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Arjan komt langs met een oude leptop waar geen besturingssysteem op zit. Hij heeft het ding nodig in Zuid-Afrika om te typen en zijn foto's op in te laden. Het betreft een leptop van Toshiba zonder diskettestation. Opstarten vanaf een diskette is dus onmogelijk. In de cd-romdrive zit een cd met Windoze 98, maar deze pakt hij niet. Probleem. Na ongeveer 25 keer opstarten concludeer ik dat ook de BIOS onbereikbaar is. Ik probeer het nog een keer zonder harde schijf en zonder cd-romdrive. Niets. Ik geef de moed op. Jammer Arjan, zoek maar een andere leptop, denk ik. Ballorig probeer ik de laatste mogelijkheid: mijn eigen Windoze 98-cd. En tot mijn grote verbazing: hij begint installatieprocedure en installeert 98 keurig op de C:. Conclusie: computers blijven ondoorgrondelijke apparaten en vertrouw nooit de inferieure meuk van een ander. Arjan veel plezier ermee in ZAF.

Posted in default | Al een één belerend vingertje

Ik lijk wel een wijf. Sinds ik hardloop ben in ineens op mijn lijntje gaan letten. Jarenlang kon ik alles vreten wat los en vast zat en zat ik om 00.30 uur nog aan een uitsmijter in de snackbar. Ik vrees dat ik op mijn schreden moet terugkeren, want de bomen groeien niet tot in de hemel. Het vet op mijn buik echter wel. Ik ben niet dik. Maar als mensen mij op verjaardagen in de buik beginnen te knijpen met de woorden 'zo zo wPim' en zelfs mijn oma zegt dat ik er 'goed' uitzie, dan gaat er iets mis. Nu ben ik niet van plan om als een gefrustreerde aap al mijn eten te laten staan, maar om te beginnen verander ik wel het één en ander aan mijn maaltijden-ritme. Zo ga ik van nu aan proberen om 's avonds niet zo veel meer te schransen. Ten tweede moet ik de dag beginnen met een stevig ontbijt met bruine boterhammen, dat er vanwege laksigheid inmiddels al zes jaar bij inschiet. Dan heb je in de loop van de dag minder honger en hoeft er geen zak chips meer doorheen 's middags op kantoor. Misschien helpt dit alles toch een beetje. Natuurlijk, het is opportunistisch gelul, maar ach, het zomerseizoen komt eraan en je wilt toch nog een heel klein beetje voor de dag kunnen komen. Toch?

Posted in default | Reeds acht belerende vingertjes

Vandaag zijn Herman, Bart, Marianne, Martine, Richard, Steen en ik naar Hans Teeuwen met 'Industry of love' geweest. Op de voorste rij kon je het goed zien. En ruiken. En voelen. Wat een theaterbeest is die man toch. Met lamme kaken kwam ik naar buiten. O ja, er werden tv-opnames gemaakt, dus 20 mei ff kijken!.

Posted in default | Reeds vier belerende vingertjes

Beste Siemens,

Ik heb een ernstige allergie voor commercials. Het maakt niet uit of het
is op de radio of op de televisie, maar zodra een reclameblok begint lopen
de rillingen over mijn rug. Ik zap weg, zet het apparaat uit of begin heel
hard te schelden op deze oneindige caroussel van consumptieve
banaliteiten. Nu denkt u, radartje in het systeem Siemens, ’okee, maar wat
moet ik hiermee?’ Dat kan ik mij voorstellen. Zou ik ook denken. Maar
weest u gerust, ik ben geen gefrustreerde consument die iets te zeiken
heeft over uw commercial (niet dat u anders niet gerust zou zijn, maar
goed). Neen, integendeel, ik wil u bedanken. U bent namelijk het eerste
bedrijf dat mijn buitenproportionele aversie tegen commercials heeft
kunnen doorbreken. Het gaat namelijk om de prachtige muziek bij de reclame
(die alweer enige tijd op televisie is) voor de Siemens SL55. Zodra de
commercial op tv verschijnt, doe ik het apparaat zes keer harder. Na een
korte speurtocht op internet ontdekte ik dat de Argentijnse componist
Sebastian Escofet gaat. Op internet zijn zijn stukken te beluisteren en
deze zijn geweldig! Ik moet eerlijk bekennnen dat ik door de reclame niet
over zal gaan tot de koop van de SL55, want ik gebruik al geruime tijd een
ouder Siemens toestel dat nog prima werkt, dus waarom zou ik. U heeft er
echter wel voor gezorgd dat ik in aanraking ben gekomen met een prachtig
stuk muziek waar ik nog lang van zal genieten (is er trouwens een CD van
te koop?). En een positieve associatie met het merk Siemens natuurlijk.

Vriendelijke groeten,
wPim

UPDATE 24 mei 2004: Dit is helemaal te gek!! Ik krijg een mailtje van de Argentijnse held zelf:

I found on the net something written by you , i do not
speak or read any word of Dutch, but with a translator
i found that you liked the music, which make me feel
happy, thanks for your time and  your words.
Sebastian Escofet

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Er is al veel te veel over geschreven en gezegd, maar toch heb ik de behoeft om ook mijn duit in het zakje te doen. De film 'The Passion of de Christ' is nu eindelijk ook te zien in de Nederlandse bioscopen. De één omschrijft het als een 'nutteloze orgie van geweld', terwijl een ander de film prijst om de manier waarop het lijden van Christus inzichtelijk wordt gemaakt. Er zou een evangeliserende werking vanuit gaan volgens de makers van de film, onder leiding van de bekeerde acteur en regisseur Mel Gibson. Hij zei: "Ik heb de film niet geregisseerd, maar dat heeft de Heilige Geest gedaan. Ik heb alleen maar het verkeer geregeld." (Parool, 1 april)

Al is de man zelf er heilig van overtuigd, ik vind dit soort uitspraken gevaarlijk, want in hoeverre kun je iets dergelijks claimen. Bovendien vraag ik me af of er wel zo'n goede werking van de film uit gaat als sommige mensen letterlijk brakend de bioscoopzaal uitlopen. De film kan voor sommigen misschien het christelijke geloof verduidelijken, maar zeker niet voor iedereen. Ik raad iedereen dan ook aan om niet zo maar, met een groep of iets dergelijks, naar de film toe te gaan. Bedenk eerst even drie keer of je hem wel echt wilt kijken.

Verder onthoud ik mij van commentaar, want ik heb de film nog niet gezien...

UPDATE: Ik heb de film gezien en ik heb er geen spijt van. Toch zou ik hem niet aan iedereen aanraden.

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes