Philips Stadion

Oosttribune

Ingang 14+20+21

25-08-04, 20.30 uur

PSV - FK Crvena Zvezda Belgrado

Europees voetbal 04-05

Het was de eerste voetbalwedstrijd in mijn leven waar ik aanwezig was. Sjaak had ons meegenomen. We hadden expres het vak van de eencelligen gekozen omdat je daar het meest beleeft. Bij het eerste doelpunt was het meteen raak, als dolle stieren rende een paar honderd man van de tribune en sprongen als wilde apen in hekken om te schreeuwen van blijdschap. Ik liep achter Sjaak aan die ook zo'n hek van dichtbij ging bekijken. Toen kwam er een man op mij af met een zwarte jas, veel tatoeages en hele enge ogen. 'Jeeeaah!' Riep hij hard in mijn gezicht. Ik was behoorlijk geschrokken en ben weer op de tribune gaan zitten. Ik ben er niet meer afgekomen. Verder was het heel gezellig, want het werd vijf-nul voor 'ons'. Ik wil er niet aan denken wat er was gebeurd als de score omgekeerd was geweest.

Posted in default | Reeds vier belerende vingertjes

Hoera ze gaan de eurocent afronden vanaf nu.
Het doel is om 1 en 2 eurocentstukken uit het betalingsverkeer te bannen.
Dat betekent dat u soms een klein beetje meer en soms een klein beetje minder betaalt. Alleen: voor pinnen geldt de regel niet.

Hee...

Dat biedt perspectieven, want als u het slim speelt, zijn hier namelijk grote voordelen mee te behalen. De werkwijze:

Komt het bedrag op X,X1, X,X2, X,X6 of X,X7 euro, betaalt u dan contant. Het bedrag wordt dan namelijk naar beneden afgerond en contant betalen levert u een direct voordeel van één of twee cent op. Gemiddeld is dit anderhalve cent. Is het bedrag aan de kassa echter X,X3, X,X4, X,X8 of X,X9 euro, dan kunt u beter pinnen, want deze bedragen worden bij een contante betaling naar boven afgerond. Op deze manier pakt u ook hier iedere keer één of twee eurocent winst.

Als u bovenstaande methode consequent volhoudt, levert u dat gemiddeld 1,2 cent voordeel per transactie op (ronde bedragen zonder voordeel meegerekend). Cijfers van het Hoofd Bedrijfschap Detailhandel zeggen dat er ongeveer 4,5 miljard contante transacties per jaar zijn. Dit maal die 1,2 cent voordeel en je komt op een bedrag van 54 miljoen euro! Mijn eigen berekening leert dat iedere Nederlander ongeveer 280 contante transacties per jaar doet (uitgaande van 16 miljoen landgenoten). Dus: 280 transacties x 1,2 cent is dus al gauw een voordeel van maarliefst 3,36 euro per persoon per jaar! Bedenk eens wat je voor dat geld allemaal kunt doen! Toch weer een keertje extra naar de snackbar.

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Zo nu en dan scan ik Els met AdAware6. Hij download eerst de nieuwste updates, ik leun rustig achterover, hij start de Deep Scanning en ik haal een glas cola. Na enkele minuten meldt hij het resultaat: 1 of 2 tracking cookies gevonden. Ik druk op next en weg zijn ze. Dit is te behappen en het leven is goed zo.

Maar ineens denk ik niet verder te kunnen leven zonder een programmaatje dat een lange mp3-tjes opknipt tot kortere stukjes. Ik google wat, stuin wat rond denk dat Cool MP3 Splitter de beste optie is. Na installatie blijkt het te gaan om een trialversie en dat wil ik niet. Moedig ga ik op zoek naar een crack, want dat lukte vroeger ook altijd. Ik bezoek enkele duistere cracksites en probeer een paar patches te installeren, maar geen van allen werken. Ondertussen word ik op de site wel continue lastiggevallen met vragen of ik allerlei software en toolbars wil installeren en dat ik op ok moet klikken om verder te gaan. Ik probeer het zoveel mogelijk te negeren, druk op nee waar het kan en probeer gefocused te blijven op mijn doel: een werkende crack. Uiteindelijk geef ik de moed op, ook als blijkt dat de trailversie van Cool MP3 Splitter niet doet wat ik wil.

Ik ben er klaar mee en ik wil naar bed. Toch gooi ik voor de zekerheid nog even AdAware6 in de scan. Ik leun achterover en na enkele minuten blijkt dat ik flink ben genaaid door die dubieuze cracksites. AdAware6 vindt namelijk 177 (!!! mijn record stond op 38) dubieuze files, registersleutels, tracking cookies, malware en spyware op Els. Dit is een noodsituatie. Ik schrik mij het apelazerus en probeer de gevonden shit te verwijderen. Els trekt het niet en loopt vast. Bij poging twee doe ik het in etappes en dat lukt wel. Ondertussen blijken er via Zonealarm ineens allerlei .exefiles om internettoegang te vragen. Ik word woest en spoor de boosdoeners op en verwijder de files via opstarten in DOS. Het lijstje met opstartprocessen loop ik ook even na. Bij de opstart van Windows blijken er ineens allerlei processen in werking te treden waar ik nooit om heb gevraagd. Verwijderen die hap. Bij taakbeheer bekijk ik de running processes en bedenk me dat het wel handig was geweest als ik bij een schone Windowsinstallatie had opgeschreven welke processen wél goed zijn.

Denk je klaar te zijn. Ik start nog even internetexplorer op en blijken er ineens allerlei ongevraagde popups met reclames in beeld te springen. Ook bij sites waar dat normaliter niet gebeurt (bij deze log bijvoorbeeld). Ik besef me dat ik heb te maken met een gehijackte browser, want de reclameberichten komen iedere keer van ilead.itrack.it. AdAware6 lost dit niet op. Dan maar Hijackthis.exe, een programma dat gehijackte browsers kan repareren. Dat had ik al eens eerder nodig bij het verwijderen van CoolWebSearch, een uitzonderlijk vervelende kaper op de kust (ik heb begrepen dat de nieuwste versies zo moeilijk zijn te verwijderen, dat zelfs wizzkid Merijn Bellekom, die een kuurtje voor CoolWebSearch schreef, er nu de brui aan heeft gegeven). Maar ik dwaal af. Hijackthis geeft behoorlijk wat resultaten en het is moeilijk te zien wat er weg kan. Ik probeer wat te deleten en lees op een forum dat C:\WINDOWS\mxTarget.dll ook weg kan in dit geval. Goed. Na wat gepruts lijkt het erop dat ik geslaagd ben in het verwijderen van de spyware, maar ik blijf argwanend. En nog steeds woest, ook omdat het inmiddels 2.30 uur is. Wat zijn dat in vredesnaam voor mongolen die al die sites propvol duwen met dit soort shit, want de gewone hardwerkende man in de straat wordt er de dupe van! Ik ga slapen en dromen over een mooie wereld waar niemand malware en spyware schrijft, waar je je creditcardgegevens zonder problemen op internet kunt gebruiken, waar Windows nooit vast loopt en alle software in één keer werkt. En na die droom ga ik overwegen of het kopen van software geen betere optie is dan gratis downloaden. Maar dan wel gewoon in een fysieke winkel, waar je betaalt met echte centjes, net als vroeger.

Posted in default | Reeds 29 belerende vingertjes

En gij, weest vruchtbaar en wordt talrijk, wemelt op de aarde, ja, wordt talrijk daarop.
Genesis 9:7

Mijn guppen nemen dit letterlijk. Als ik even niet kijk is het weer zo ver en hangt er weer een nieuwe wolk van die kleine oogjes met staartjes in het overbevolkte bakje. Advertenties bij de Albert Heijn helpen niet, dus wie helpt mij van die dingen af? Gelukkig wil Judith er vanavond een paar, want haar goudvissen met bolle ogen waren kapot gegaan. Voor deze zou ze wel goed zorgen. Maar ik heb mijn kont nog koud gekeerd of ik hoor alweer een vruchtwatertje breken. Nieuwe haring in aantocht. Ik heb er nog, wie maakt me los?

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Als je goede research doet, kom je erachter dat er in de omgeving waar je al jaren woont soms nog best hele mooie natuur is die je nog niet had ontdekt. Dat ontdekten wij toen we 15 km gingen wandelen in de Amsterdamse Waterleidingduinen bij Langevelderslag en Noorwijkerhout. Het was een heerlijke frisse wandeling met veel zon, een regenbuitje, een pannekoek met stroop, gezelligheid en een zalige Rib Eye toe. Wel moeie benen, maar herrlich herrlich herrlich. Moeten we vaker doen.

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Gisteren was er een Yorin FM beach party.

Yorin. Dus radio, dus commerciële hits, dus leuk.

Dachten sommigen.

In werkelijkheid ging het om goede dj's zoals Roog, Laidback Luke en Benny Rodriquez en geen commerciële crap.

Dat vonden sommigen jammer, want de muziek was zo... tja.

Dat is nou club en techno ja.

Ga dan niet.

Posted in default | Al een één belerend vingertje

 Voor vette technobeats moest je die dag naar de Fast Forward Dance Parade. Huibert, Remco, Tamme, Hans, Paulien, Fer en ik togen daarom zaterdag samen met zo'n 300.000 anderen naar Rotterdam. Voor de parade (40 trucks met daarop evenzoveel dj's, rijdende door de stad) waren wij eigenlijk een beetje te laat. Dat was vooral te wijten aan het pinnen, pissen, eten enzo. Nadat we onze patatten speciaal met gefrituurde kip, aa-drink, cola en roti hadden verorberd, begaven we ons eindelijk naar de Rotterdamse haven Katendrecht. Daar stortten wij ons in het oude vertrouwde samenspel van grote grijze gebouwen, enorme hijskranen, zes grote dj line-ups, lichamen, bier, flesjes mineraalwater, wietgeur en vooral heel veel lekkere drum n bass, techno, hardtechno, trance, dancehall en hardstyle.

De sfeer was goed. Nu vind ik de sfeer tijdens buitenfestivals sowieso beter dan binnendingen, maar het weer hielp een flink handje. Het was namelijk perfect, want het was te koud noch te warm en het regende niet. (eerdere edities dansten we in de gore havenmodder of in de verzengende hitte). Het publiek had dus alle redenen om goed gestemd te zijn.

Toch zit er meer achter de goede stemming van het publiek dan alleen het weer. Dat heeft namelijk te maken met de leeftijd. Als je vroeger op dergelijke feesten kwam, was de leeftijd veelal maximum 20 jaar, met af en toe een uitschieter naar de 25. Vaak baande je jezelf tussen andere opgefokte puberpikkies door op zoek naar een gezellig plekkie voor je vrienden of naar 'de geile sletjes' (die ik overigens nooit persoonlijk heb ontmoet). Haantjesgedrag alom, jammer. Liefhebbers, zoals ik, prijzen zich gelukkig dat de housecultuur volwassen is geworden. Zaterdag was het levende bewijs: het festivalterrein raakt zo langzamerhand bezaaid met grijze of kale hoofden, mannen met baarden en gerimpelde vrouwen die de dertig ruim zijn gepasseerd. Laat mij een stelling poneren: dit type festivalganger (veelal houseliefhebbers van het eerste uur) is een beter gezelschap dan die jonge asbakken. Ze dansen ook met meer overgave en plezier, dat is duidelijk te merken. Ook de dj's worden ouder. Even keken we op toen Dimitri zijn set ging doen: een toch al iets oudere (1968), kale man, ineens achter de draaitafels. Zijn set was er niet minder om, een bak verfrissende en relaxte techno. Tijdens de set van dj Remy (1969) gingen we helemaal los, wat draait die man geweldig.

1991 hoorde ik mijn eerste houseplaten in de schoolkantine van de middelbare school. Ik zat in de brugklas en iets dergelijks had ik nog nooit gehoord. Zodra ik mijn boterhammetjes op had, begon ik samen met een paar klasgenoten mee te dansen op de vette beats. Soms klom ik op de tafel. Wat was dit voor vette shit? Dit wilde ik hebben. En ik kreeg het. Talloze bandjes tapete ik vol en kopieëerde de eerste houseparty-cd's van nichtje Marjolein. Mijn ouders keken argwanend toe en vervloekten de bassdrums vanuit mijn kamer die hun het leven zuur maakten.

Jarenlang heb ik mij door de goedbedoelde waarschuwingen heen moeten slaan: ik moest uitkijken voor verkeerde teksten en vooral niet in aanraking komen met drugs. Dat laatste is nooit gebeurd, gebrek aan interesse. Het ging mij om de muziek. Anderen lachten mij uit en wisten mij in 1991 te vertellen dat housemuziek binnen een jaar weer verdwenen zou zijn. Sure. We zijn ruim 13 jaar verder en nog lang niet uitgeknald. Sterker nog, ik heb het gevoel dat het net begint. Stromingen en subculturen bloeien als nooit tevoren. DJ Tiësto draait op de Olympische Spelen met 4 miljard getuigen. En leeftijd is op festivals volgens mij geen belemmering. Met rimpels en grijze haren schijn je ook naar binnen te mogen.

Posted in muziek | Reeds drie belerende vingertjes

Uit de verte klonken doffe maar feestelijke klanken. wPim zette zijn raam open en realiseerde zich dat de feestweek was begonnen. Deze week moest het gebeuren: naast het lallen en bier drinken in de feesttent achter het gemeentehuis zou hij ook ongetraind de tien kilometer gaan lopen.

Eindelijk was het dan woendag, de dag van de Vlietloop. Hij haatte zichzelf. Waarom had hij de laatste weken nou zo weinig geoefend? Met voze smoezen kocht de klootzak zichzelf af, want de ene keer was het te koud, de andere keer te warm. Soms was hij te moe en soms gunde hij zichzelf rust. Lopen kwam er niet van. De Vlietloop, waar zo'n honderd mannen en vrouwen aan meededen, viel hem zwaar. Na vier ronden om de Vliet realiseerde hij zich dat hij te snel was begonnen met accelereren. Dat idee brak hem op en moest vaart minderen. De lucht leek als droog roggebrood in zijn strot te blijven hangen. Kinderen reikten de lopers bekertjes water aan en in ronde vijf nam wPim er één. Bij de eerste slok in volle vaart merkte hij dat hij de peristaltische bewegingen die het water bij hem opriepen er niet bij kon hebben. Voortaan niet meer dan de mond natmaken dus. En doorgaan. Op zes plekken langs de kant stonden groepjes mensen die zijn naam riepen. Dat was leuk, maar iedere blik die hij hen waardig keurde, kostte hem een dot energie. Hij zette zijn hoofd op oneindig en ging achter die voorganger in dat rode shirtje aan. Eindelijk, de laatste ronde kwam in zicht. Een beetje versnelling in de laatste ronde bracht hem op een eindtijd van 39 minuten. Netjes, maar voor hem een keihard bewijs dat hij ouder werd. Vorig jaar liep hij namelijk nog twee minuten sneller zonder te trainen. Ik moet beter kunnen, dacht hij bij zichzelf. Als ik nou iedere week... Voordat hij was uitgedacht noemde zichzelf een enorme opportunische lul. Met een gebrek aan discipline lukt het toch niet. Volgend jaar zou hij gewoon 41 minuten lopen en daarna zou het eind zoek zijn. Voor de rest verborg hij zijn verdriet. Later zoop hij het weg... in de feesttent.

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

De bakker op de hoek

verkoopt ouwe krentenkoek.

En als je daar in bijt

ben je al je tanden kwijt.

Au au, au au

au au, dat doet zeer.

Au au, au au

au au, dat doet zeer.

Au au, au au

au au, dat doet zeer,

bij hem kom ik dus nooit meer!

(ome Henk)

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

Om vijf uur beiert de kerkklok onze vrijheid in. Om een minuut over vijf zit ik in de auto. Om negenentwintig minuten over vijf sta ik bij mij voor de deur. Om drie minuten over half vijf zit ik met mijn strandspullen en wederhelft in de auto. Om negen minuten voor zes parkeer ik de auto. Om drie minuten voor zes daal ik de zanderige trap af. Om één minuut over zes plof ik op strand neer. Om negen minuten voor zeven krijg ik honger. Om drie minuten voor zeven besluit ik te luisteren naar dit gevoel. Om twee minuten over zeven bestel ik saté en bier. Om veertien over zeven eet ik saté. Om vijf over half acht besef ik dat het leven goed is. Om dertien minuten voor acht besluit ik dat het mooi is geweest voor vandaag.

Posted in default | Al een één belerend vingertje