wPim liep vandaag mee met de Van Maanen halve marathon in Katwijk. Nou ja, eigenlijk liep hij helemaal geen halve marathon, want daar is hij nog helemaal niet aan toe. Kunnen ze beentjes nog niet aan, zielig he? Wél liep hij de 10 kilometer. En weet je wat? Hij eindigde als tiende van de 150 lopers met een tijd van 43 minuten en 3 seconden. Knap hè, van hem? Hij zei dat hij niet in topvorm was en hij kreeg steken in zijn zij in de duinen en hij pochte dat hij nog veel beter kon. Geloof jij dat? Ik weet het niet, eerst nog maar eens zien.

Posted in | Al een één belerend vingertje

Er zal in Nederland geen weblog zijn die het niet over het overlijden André Hazes heeft. Daarom zal ik ook maar mijn duit in het zakje doen. Ik had niet veel met zijn muziek, maar het bericht raakt je en herinneringen komen toch boven. Zo draaide ik jarenlang op feestjes waar groepjes vrienden mijn feestelijke set verstierden door een luid 'André, André, André, André' te scanderen, net zo lang totdat ik gehoor gaf aan hun oproep. Ik moet toegeven: gegarandeerd succes. Eén van die vrienden wist mij op Kinderkamp Leusden (als alle kinderen op bed lagen, wij waren leiding) tot vijf uur 's nachts te vermoeien met de successen van 'Dré' die hij stuk voor stuk uit het hoofd kende. De laatste André-herinnering stamt uit om en nabij 1999. De Hogeschool van Utrecht hield een nachtelijk filmfestival op een groot grasveld naast de Faculteit Communicatie en Journalistiek. Op een groot scherm werden de hele nacht films vertoond. Er was geen hond, behalve ik, twee vrienden en de directeur van de school. Om half vijf 's ochtends startte de docusoap 'Zij gelooft in mij' van onze Dré. We gingen kapot van de koude en de slaap. Ik heb er dus weinig van meegekregen. Vanavond heb ik een herkansing want de docu wordt herhaald. Ik verheug me erop, want André was een grote volksheld, een man om van te houden.

Posted in | Reeds zes belerende vingertjes

Vroeger kon ik ook nooit winnen van mijn vader en broertjes. Met monopoly delf ik altijd het onderspit. Ik was een slecht verliezer dus pesterijen en hoongelach waren mijn deel. Stampvoetend stierde ik de trap op naar boven. Ik denk dat het tegenwoordig iets beter is geworden, want vanavond kon ik mijn tegenstander met een vriendelijke glimlach laten winnen. Maar toch zal ik nooit helemaal begrijpen waarom de tegenstander wel 5 keer in een potje op start komt (dan krijg je bij ons dubbel geld) en twee keer op vrij parkeren (dan krijg je bij ons de boetes en belastingen) en ik niet. Ik kwam vijf keer op de waterleiding waar ik geen geld voor had.

Posted in | Reeds twee belerende vingertjes

Het wordt in dit land zo zachtjes aan weer eens tijd voor een politieke figuur of partij die de boel weer eens flink wakker schudt. In 'de nieuwe Pim' geloof ik niet, maar na de schok van zijn moord en na de teloorgang van de LPF is een flinke leemte ontstaan aan de rechterkant. Helemaal omdat nu de VVD heeft geannonceerd samen te willen werken met het centrumlinkse D66. Verschillende figuren ruiken volgens intermediair het gat en smeden in stilte hun plannen. Dat er een duidelijk potentieel kiezers hiervoor is te vinden, blijkt uit een onderzoekje van ons aller Maurice de Hond. Negentien procent van de Nederlanders staat achter de oprichting van een nieuwe conservatieve partij!

Een figuur die volgens mij een gerede kans maak om deze klus te klaren is Geert Wilders. Vorige week werd hij nog uit de VVD gebonjourd omdat hij niet mocht zeggen dat Turkije mag toetreden tot de EU. Er wordt gezegd dat zelfs zijn eigen moeder hem te rechts vindt, maar een aantal van zijn ideetjes staan mij wel aan. Zo pleit hij voor het afschaffen van de snelheidslimiet op snelwegen. Natuurlijk zou dit een wel wat erg drastische maatregel zijn, maar je moet hoog inzetten. 130 km/u zou al een hele verbetering zijn. Daarnaast waakt hij voor een radicale islam in ons land en wil het terrorisme flink aanpakken. "In een land waar Balkenende en Frans Bauer op één staan, kan het nooit wat worden met terreurbestijding", zei hij daarover. En hij maakt vrienden op het Binnenhof door zijn collegae af te schilderen als grijze muizen: "Doe de deur van mijn werkkamer open en in het hele Kamergebouw zie je ze wegschieten en in hun holletjes kruipen." Haha, ik mag dat wel.

Maakt deze oproerkraaier met zijn bijzondere coupe (op het hoofd) kans als lijsttrekker van een eigen partij? Marjet van Zuijlen, voormalig Tweede-Kamerlid voor de PvdA, acht hem daar wel toe in staat: "Een toekomstig leider moet een ideologische boodschap hebben. Daarnaast moet hij charisma hebben, camerageniek zijn en hij moet goed kunnen spreken in het openbaar, en af en toe een vette oneliner kunnen weggeven. Je moet je natuurlijk gedragen naar wat je uitdraagt, maar het is leuk als je daarbij iets ondeugends hebt. Fortuyn had dat heel sterk, maar Wilders met zijn kapsel en zijn Audi TT ook. Op die manier krijg je iets menselijks."

Of Wilders het de volgende verkiezingen gaat doen en met wie is nog maar zeer de vraag. Ik zou er wel iets voor voelen als Joost Eerdmans van nu nog de LPF eieren voor zijn geld kiest en samen met Wilders om tafel gaat zitten. Mat Herben mag er van mij ook wel bij. Het mooiste zou zijn als er een partij ontstond die sociaal en liberaal aan elkaar verbinden. Namen als Bart Jan Spruyt, directeur van de Edmund Burke Stichting en CDA-lid en Paul Cliteur, rechts columnist worden ook genoemd. We zullen zien wat ze ervan bakken, ik wacht met spanning af.

(deze log is gebaseerd op een artikel uit intermediair van 16 september 2004)

Posted in | Reeds vier belerende vingertjes

Angie uit Opheusden schrijft op de site partyflock.nl wat volgens haar de essentie van techno, mijn favoriete muziekstijl, is. Omdat ik mij zelden begrepen voel in de liefde die ik voor deze dancestijl heb, wil ik voor de mensen die het willen proberen te begrijpen Angie's bevindingen weergeven:

"Techno is het samenspel tussen hihats, percussie, baslijnen en kickdrums. Voor wie verder luistert dan mooie melodieën en zangpartijen, ligt de muzikale waarde ervan in de subtiliteit van de elektronische klanken. Kleine, maar gelijkmatige veranderingen in de opbouw van een plaat. Verrassend, meeslepend en diepgaand. Wat er ook over gezegd wordt, echt toegankelijk is techno niet. Daar is iedereen het wel over eens. Wie zijn eerste technofeest bezoekt zal zich in eerste instantie geen raad weten met de geluidsbrei (heb ik zelf trouwens hélemaal geen last van gehad!), waarvan het enige oefening vergt om er een patroon in te ontdekken (voor mij geen oefening nodig!). Is het je echter gelukt er een patroon in te ontdekken, dan is er geen weg meer terug! Wat voor een verrassend geluidje kan ik nu weer verwachten...? De break duurt wel erg lang... Het kan niet lang meer duren voordat die basdrum erin komt...! Ja! Nu komt hij! Nee, niet nu... Wanneer dan? Tegelijkertijd kijk je schuchter om je heen om te zien of anderen door hebben dat je eigenlijk te vroeg was met je danspassen (hier heb ik wel last van!). Techno is een muzikaal spel en hoe geoefender je erin raakt, des te leuker het wordt. Heb je het door en is het je ding, dan ben je verkocht. De technofreak is geboren..."

Tot zover het citaat dat ik geheel onderschrijf. Voor de mensen die willen oefenen is hier een internettechnozender die 24 uur per dag zeven dagen per week techno speelt.

Posted in | Al een één belerend vingertje

Potverdomme, nu hebben ze me toch te pakken met hun angstaanjagende verhaaltjes. Vandaag reed ik namelijk de Schipholtunnel in en er was een file in. Zonder dat ik er iets aan kon doen slopen de gedachten in mijn hoofd: als er nu een terrorist... stel dat de auto naast me... hou zou ik reageren als... Nee! Stop hier mee! Willoos val ik ten prooi aan de wel of niet terechte ziekmakende stemmingmakerij via de audiovisuele en gedrukte media. Ik vrees dat ik niet de enige ben. Langzaam laten we ons met z'n allen gek maken.

Totdat de bom knalt.

Posted in | Al een één belerend vingertje

Toen ik mijn hand om de hals van de wijnfles legde, ging er een flits door me heen. Lul, dit moet je niet doen. Volhouden, want hardlopen is het credo. Straks moet ik weer. Het gaat nu inmiddels enkele weken goed met deze naar automutilatie neigende zelfkastijding. Lezers die zich teleurgesteld afvroegen waar ik al die tijd bleef: in de duinen van Katwijk. Daar kweek ik met veel moeite stevige spieren voor de flinkere afstanden. De halve marathon van over twee weken zal ik nog maar even links laten liggen, maar over enkele maanden gaat het zeker die kant op. Mits ik volhard.

Posted in | Nog geen belerende vingertjes

Vanavond voor het eerst hardgelopen bij een echte atletiekvereniging. Ik mocht bij de langzaamste groep beginnen. Uurtje gelopen. Dat was leuk, maar ik moest mezelf enorm inhouden. Van de trainer moet ik dit eerst een paar keer doen voor ik bij de snellere mag. We zullen zien of ik dit vol houd.

Posted in | Reeds zes belerende vingertjes