Ik heb lang niet gelogd hè? Ik kreeg er zelfs al klachten over in mijn mailbox. Gut o gut o gut het is toch wat. Een druk bezet man heeft niet altijd tijd voor dit soort dingen. Nou, daar ben ik dan weer even. wPim heeft vandaag zijn broer plus vriendin helpen verhuizen. Die woont nu boven mij. Veel dozen gesjouwd, hard gewerkt en afgesloten met een lekkere spaghettimaaltijd. Super. Nou hopen dat ze het een beetje rustig houden boven.

Posted in | Reeds zeven belerende vingertjes

Ik staarde voor mij uit en kauwde onderwijl op mijn lauwe BigMac. Door de wijd openslaande deuren van de MacDonalds' in de Utrechtse Jaarbeurs zag ik een niet aflatende stoet huisartsen lopen naar een hal elders in het gebouw. Af en toe wierpen enkelen een blik op de fastfoodketen waarin ik mij had verschanst voor mijn lunch. Sommigen lachten daarbij en zeiden iets tegen elkaar. Ik vermoedde dat het iets in de trant was van: 'kijk, toekomstige cliënten', wijzend op mij en andere bezoekers die, net als ik, zaten te kauwen op een lauwe, vette BigMac. De huisartsen waren hier om te protesteren. Een vuist te maken naar het kabinet. Te ageren tegen het huisartsentekort. Furieus moesten ze zijn, dacht ik, over dat tekort. Maar in plaats van de verwachte gebalde vuisten, brandende toortsen en hooivorken, liepen de dames en heren huisartsen gezellig te keuvelen met in de hand een kopje koffie en een koekje d'rbij. In de verte klonk een olijk bandje, de Friese delegatie zong een ludiek lied. Strijdvaardigheid ho maar, maar got, wat zijn we leuk een dagje uit met de club.

Mijn SuperSizeMenu was inmiddels op, maar er bleven er maar komen, huisartsen. Het waren er minstens honderden, zo niet duizenden. Zoveel had ik er nog nooit bij elkaar gezien, wat een overkill. Stel je voor, dacht ik nog, als ze een aanslag zouden plegen op die hal. Dán had je pas een huisartsentekort, zo zat ik te denken. Maar wie zou dat nou doen? Niemand natuurlijk, stel je voor! Boem! Au au au. Is er een dokter in de zaal?

Belachelijke gedachte.

Posted in | Reeds zes belerende vingertjes

T H I J S says:ik had een vraagje... ik moet volgende week een interview houden... en nu vroeg ik me af of jij toevallig zo'n klein cassette recordertje hebt?? om het gesprek op te nemen

wplog.nl says:neen

T H I J S says:als jij een interview houdt.. hoe doe jij dat dan... met pen en papier??

wplog.nl says:bijvoorbeeld

wplog.nl says:als je geen radiojournalist bent, heb je niks aan zo'n klein recordertje, want met het uitwerken van een opname van een uur ben je al 2 dagen bezig en dan kan je eens gaan bedenken wat je er eigenlijk over wilt schrijven

T H I J S says:hmmm juist

wplog.nl says:en dan zijn je klauwen al zo moe dat je geen zin meer hebt en de deadline nadert

wplog.nl says:dus maak je tijdens een interview aantekeningen zodat je tijdens het gesprek al de informatie selecteert die je wilt gebruiken dat is aan het begin misschien best moeilijk maar als je het in de vingers krijgt een fluitje van een cent

wplog.nl says:bovendien kun je makkelijker de woorden verdraaien van de zijn haar geinterviewde zodat je een verhaal helemaal naar je eigen hand kan zetten

T H I J S says:ja idd ik snap t...

wplog.nl says:en leuke citaten schrijf je wel voluit op anders vergeetje ze later weer en zo ben jij de baas van je interview

wplog.nl says:alleen met heel belangrijke gesprekken is het handiger om wel een recordertje te gebruiken want als je bijv de koningin interview en je citeert haar verkeerd kan je zo een proces aan je broek krijgen en als je dan later wilt bewijzen dat ze het wel zo gezegd heeft wordt dat verdomde moeilijk zonder opname maar alleen een stom notitieblokje bijv.

wplog.nl says:zodat je later in de gevangenis zit met alleen een notitieboekje waarin je dan iedere dag kan opschijven hoe kut het was dat je die fout hebt gemaakt

wplog.nl says:want een opnamerecordertje heb je dan meestal niet tot je beschikking in de gevangenis om dat de regering dan weet bang is dat je er onderdeeltjes uitsloopt om je ontsnapping mee te bewerkstelligen

T H I J S says:maar ik ga iemand van de Boomerang kaarten interviewen voor een school opdracht... best leuk

wplog.nl says:en dan kun je ook vragen waarom die boomerangkaarten niet naar je terugkomen als je ze weggooit en dat die naam best wel stom verzonnen is dus en dat je dat wel op moet nemen anders zit je straks in het gevang voor een boomerangkaart en dan voel je je er nog slechter bij dan wanneer je in de gevangenis zou zitten vanwege een spraakmakend interview met de koninging waarin ze bekent dat bij de seksr

wplog.nl says:el met nina brink was betrokken bijv.

wplog.nl says:maar dat terzijde

Posted in | Reeds twee belerende vingertjes

Speedy J had ruim een uur nodig om op stoom te komen, maar daarna was het best dansbaar... Kent u 'm nog, onze grote held van vroeger met de hits Pullover (ew ew ewewewew ew ew ewewew) en Something for your mind (papapapa papapapa)? Wij wel en daarom gingen ProgressiveH, Moomin, Tamme en ik zaterdag naar 013 in Tilburg voor zijn set. Hoewel ik van de visuele show misschien iets meer had verwacht, was zijn set wel relaxt. Hij begon met een rustig intro van ongeveer een uur, iets wat leuk was om te luisteren, maar absoluut niet dansbaar was. Na een half uur gingen dan ook de eerste middelvingers omhoog, maar dat mocht niets baten want Jochem Paap, zoals Speedy J in het echt heet, stoorde zich hier niet aan. Sterker nog, hij gunde zijn publiek nauwelijks een blik waardig. Wat wel waardig was, was dat hij niets deed met draaitafels maar zijn hele optreden werd gefabriceerd door interessante software op een Apple iBook (die hij natuurlijk wel live bediende mag ik aannemen, want anders heeft ie de hele avond staan patiencen achter dat ding). Toen de beats eenmaal uit de speakers knalde was het lekkere strakke techno. Toch kwam de sfeer op de dansvloer aan het eind pas echt goed los. Het publiek was erg gemoedelijk, iets wat ik altijd wel erg op prijs stel. De andere zalen van 013 ben ik nauwelijks geweest. Het kleine zaaltje met Drum n Bass klonk leuk, maar was een beetje te klein en de middelgrote zaal vond ik één bak teringherrie. Dat waren de Kijkbuiskinderen, maar ik ging daar niet al te lang kijkbuizen want ik kon het na 5 minuten niet meer opbrengen om daar te staan. 't Zal vast wel heel vernieuwend zijn, maar verdimme wat een zooi.

Posted in | Al een één belerend vingertje

Ik heb dus Gmail...

En dat werkt best lekker. Je hebt een gieg opslagruimte en je mag aanplaksels van maarliefst 10 mb meesturen. Alleen wil ik nog niet helemaal de overstap maken, maar dat komt nog wel ooit. Wél heb ik nog 4 invitaties te vergeven... Invite a friend to Gmail!

You have 4 invitations left  
Thanks for using Gmail and helping us improve the service. We're ready to expand our test to a few more users, and because you've been a trusted early tester of Gmail, we're looking for your help. Please invite a few more people who you think would like Gmail and could help us make it even better.

Die zijn voor degenen die mij het meest kunnen vlijen... Bekenden gaan voor.

Posted in | Reeds vijf belerende vingertjes

En daarom vertel ik daar dus nooit iets over...

Werknemer ontslagen vanwege weblog

AMSTERDAM - Een Engelse boekverkoper is ontslagen door zijn werkgever, Waterstone, nadat de verkoper zich kritisch had geuit over zijn werkgever op zijn weblog . De man, Joe Gordon, werkte al elf jaar voor Waterstone.

In zijn weblog sprak Gordon soms over zijn werkgever. Hij noemde het bedrijf "Bastardstone" en zijn manager kreeg de naam "Evil Boss". De man werd even voor kerstmis bij de manager op kantoor geroepen. Daar kreeg hij te horen dat hij het onderwerp was van een onderzoek in het bedrijf. Hij zou een "disciplinaire" straf tegemoet zien. Op 5 januari 2005 kreeg hij te horen dat hij mocht vertrekken.

Posted in | Al een één belerend vingertje

Ik kan het getal vijfvijfvijf niet meer horen. En ik kan ook niet meer horen wie en welk bedrijf pocht hoeveel het doneert (laat je linkerhand niet weten wat de rechter doet). Maar... het is wel heel erg gesteld daar, dus toch maar...

Posted in | Reeds vier belerende vingertjes

Parijs in een middag en een avond kan dus. Na een rustige en vlotte rit van vijf uur, hebben we de auto in een parkeergarage van voorstad Bobigny geplaatst en zijn met de metro de stad in gegaan. In een paar uur is het goed te doen, de Sacre Coeur, la Tour Montparnasse, l'Arc de Triomphe, Champs Élysées, Place de la Concorde, en uiteindelijk de jaarwisseling aan de Seine bij de Eiffeltoren. Met de metro naar het hotel daarna was helaas een gekkenhuis; vreselijk druk, gedrang en nauwelijks een mogelijkheid om te ademen. Wel aardig om mee te maken.

Het hoogtepunt van het flitsbezoek aan Parijs was echter het museum Le conservatoire des Arts et Métiers met daarin de Slinger van Foucault. Ik las ooit een inspirerend boek van Umberto Eco daarover en terwijl ik het koor van de oude kloosterkerk binnenstapte, dacht ik aan de eerste passages uit de beroemde roman.

En toen zag ik de Slinger. Hangend aan het uiteinde van een lang touw dat boven in het koorgewelf was bevestigd, maakte de bol met isochrone statigheid zijn weidse slingerbeweging.

Ik wist -maar een ieder zou het in de betovering van die rustige ademhaling gewaar moeten worden- dat de omloop bepaald werd door de relatie tussen de vierkantswortel van de lengte van het touw en het getal pi dat, ongrijpbaar voor de ondermaanse geest, op goddelijke grond de omtrek van alle mogelijke cirkels noodzakelijkerwijs relateert aan hun diameter- zodat de duur van die uitslag van een bol van de ene naar de andere pool de resultante was van een geheime samenzwering tussen de meest tijdloze onder de maten, de eenheid van het ophangpunt, de dualiteit van de abstracte dimensie, de ternaire aard van pi, het tetragonale geheim van de wortel, de volmaaktheid van de cirkel.

Ik wist ook dat loodrecht onder het ophangpunt, op de basis, een magneet zijn aantrekkingskracht uitoefende op een in het hart van de bol verborgen cilinder en zo garant stond voor het voortduren van de beweging, een mechaniek dat in staat was de weerstand van de materie te breken maar zich niet verzette tegen de wet van de Slinger en deze zelfs gelegenheid gaf zich te manifesteren; want in het luchtledige zou elk willekeurig stoffelijk deeltje dat iets weegt en aan het uiteinde van een onrekbaar en gewichtloos touw hangt en dat geen luchtweerstand ondervindt noch wrijving met het steunpunt, regelmatig tot in de eeuwigheid heen en weer hebben geslingerd.

(Umberto Eco, De Slinger van Foucault, 1988)

Ik zag nu dezelfde koperen bol rustig heen en weer slingeren en dacht aan het boek dat ik enkele jaren daarvoor had gelezen. Ik las op het museumkaartje dat het Léon Foucault was die in 1851 het expiriment met de Slinger voor het eerst deed om daarmee de rotatie van de aarde aan te tonen, met groot succes. Een zwaaiende slinger zal onder de goede omstandigheden namelijk nooit van richting veranderen, maar de ronde schaalverdeling onder de Slinger laat zien dat dit wel degelijk gebeurt. Daaruit kon Foucault bewijzen dat het niet de slinger was die draaide, maar de aarde eronder. Bij iedere zwaai van de bol, verschuift deze een heel klein beetje, zodat er in 32 uur een heel rondje wordt afgelegd door de Slinger. Op de noordpool zou daar maar 24 uur voor nodig zijn.

Geobsedeerd door dit fenomeen dacht ik aan de eerste keer dat ik met de Slinger in aanraking kwam. Ik moet 11, 12 of 13 geweest zijn, toen ik met mijn ouders een tentoonstelling over 'de tijd' bezocht in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Na een overdosis klokken en expirimenten te hebben bekeken, hing ie daar dan, de Slinger. In de omtrek van het zwaaivlak stonden netjes kleine blokjes hout opgesteld en om de vijf minuten werd er één door de Slinger omgetikt. Het bewijs was geleverd, de aarde draait. Ik was er zo door gefascineerd dat ik thuis in mijn kamertje de Slinger heb geprobeerd na te maken met een lang stuk garen en een groot blok hout. Mijn plafond bleek helaas te laag en mijn materialen niet toereikend voor een goed resultaat, maar mijn interesse voor draaiende hemellichamen, sterren, materie en de kosmos was geboren. Hoewel deze zaken heden ten dage voor mij geen dagelijks aandachtspunt meer zijn, is het nog altijd een onderwerp waar ik zo nu en dan graag over mag bomen.

Posted in | Reeds drie belerende vingertjes

Er is er een jarig hoera

hoera

Dat kun je wel zien dat is wplog.nl

Dat vinden wij allen zo prettig ja ja

en daarom zingen wij blij

wplog.nl leve lang hoera

hoera

wplog.nl leve lahang hoera

hoera

wplog.nl leeeve lang hoera

hoera

lang zal die leven

lang zal die leven

lang zal die leven in de gloria

in de gloooria

in de glohooriaa

hiperdepip

hoera

Posted in | Reeds vijf belerende vingertjes