In andere huizen heb ik dat altijd, ballorigheid. Dan zie ik allerlei dingetjes op een schoorsteenmantel of schilderijtjes of decoratiefrummeltjes op een toilet die ik dan veranderd wil hebben. Ik ontwurm me aan de mensen en hun gesprek. Dan loop ik wat rond en kijk goed om mij heen. Ik smeed mijn plan. Dan pak ik iets op en zet het op een andere plek. Of verhang het. Of draai iets om. Of gooi iets door elkaar. Of verwissel dingen. Vooral in het laatste heb ik schik. Zoals de letters 'love is' op een wc, daar maak je dan 'vlies o' van. Of ik zet schaakstukjes op de kast verkeerd. Ik draai boeken om in de kast en zet een eend op een lamp. Het is nooit echt schadelijk, maar wel vermakelijk. Ik word er gelukkig van. De anderen meestal niet.

Posted in default | Reeds zeven belerende vingertjes

Het gaat geruisloos, sluipend, bijna ongemerkt en het is al enige jaren aan de gang. Op een steeds kleiner wordende groep stuggelingen na, doet iedereen er aan mee. Het wordt in toenemende mate geaccepteerd en de beweging wordt steeds massaler: Nederland infantiliseert en wie niet meedoet, ligt eruit.

Ik weet niet hoe het komt, maar Edwin Rutte van de Film van ome Willem trekt weer volle zalen. Dit keer zijn het geen kinderen, maar schreeuwen dertigers en veertigers om het hardst dat een broodje poep vies is. Overal in het land worden verkleedfeestjes gehouden waarbij volwassen mannen en vrouwen als hun favoriete kinderheld verkleed komen. Zet tekenfilmzender Nickolodeon in het holst van de nacht aan of je valt in een aflevering van Calimero, de Berenboot of Bassie en Adriaan. Me dunkt dat de hoofdmoot van de kijkers op dat moment niet uit kids bestaat. De top-dj's Wipneus en Pim maken bij het grote partypubliek fuore met knallers als 'op een grote paddestoel' en 'berend botje ging uit varen'. Alle oude hoogtepunten worden onder het mom van 'retro' weer uit de kast gehaald. Weblogs met nostalgie en oude herhaalde kinderseries en programma's die daar weer op inspelen rijzen de pan uit. Haribo maakt kinderen blij, ouderen horen ook daarbij. En zo kan ik nog wel even doorgaan...

In mijn dagelijks leven kom ik het ook geregeld tegen. Veel van mijn vrienden en familieleden betrap ik regelmatig op hun liefde voor diverse kinderseries en -liedjes. Een collega van mij checkt zowat iedere dag een 'weblog over vroeger'. Als ik op een feestje draai is de dansvloer vol bij het instarten van De Kabouterdans. En ach ja, ik geef het toe, zelf doe ik er ook van harte aan mee. Deze week ben ik met ProgressiveHuibert naar SpongeBob Squarepants the movie gegaan. Een film over een pratende spons die allerlei spannende avonturen beleeft met zijn vriend Patrick de dikke zeester. Ik heb tijden niet zo gelachen om een film. Spongebob is de bom. En in de zaal? Op twee kinderen met hun ouders na, alleen maar studenten.

Eigenlijk willen we het stiekem allemaal, even lekker verkneukelen bij vroeger. In een maatschappij die onvriendelijker en onveiliger wordt, willen we toch dat geborgen plekje hebben met het oude vertrouwde. En wat is er beter dan terug te grijpen naar de kindertijd? Nederland infantiliseert in rap tempo, maar volgens mij hebben we het hard nodig. Hè gezellig.

meer...

Posted in default | Reeds twee belerende vingertjes

Je hebt wel eens van die beseffingsmomenten. Zo maar, over dingen. Dat had ik bijvoorbeeld een paar jaar geleden nog toen ik met ProgressiveHuibert stond te dansen op de FastForwardDanceParade in de Rotterdamse haven. Want ze hadden namelijk hele grote videoschermen hangen waarop ze allerlei dingen vertoonden die het spektakel moesten verrijken. Als je ooit op een feest bent met van die schermen moet je voor de grap eens tien minuten de tijd nemen om ernaar te kijken. Onder het mom van kunst zie je de meest vreemde dingen voorbij komen, maar dan heel snel en snel en druk. Afijn, ik zag het scherm en daar knipperde ineens heel groot de letters CONSUMEER-MEER-MEER op en dat kwam telkens terug. Op dat moment dacht ik ’ja, je lacht er misschien nu om, maar eigenlijk is het wel zo dat we met zijn allen heel snel de aarde opsouperen en dat er binnenkort echt een keer een moment komt dat het op is’. Zoiets dus. Maar goed, later relativeer je dat allemaal en vergeet je het snel weer en neem je nog een lekkere bigmac om het wereldleed te verzachten.
Maar als je het macro (dat is zeg maar in het groot) bekijkt, dan valt het in Nederland misschien nog wel mee, maar in China maken ze het tegenwoordig potdomme wel heel bond. Vorig jaar is deze nieuwe RDAE (Rapidly Developing Asian Economie) de VS voorbijgestreefd in consumeren. Qua volume dan, maar toch. Op zich logisch met een miljard Chinezen tegen tweehonderdmiljoen Amerikanen, maar dit is nog maar het begin. Als de geleerde heren deskundigen roepen dat dit de eeuw voor China wordt, dan geloof ik ze. Ik voorspel je: binnen een jaar of tien vreten en zuipen ze alles op wat er is. In 2004 was dit al 64 miljoen ton vlees (VS: 38), 382 miljoen ton graan (VS: 278) en 1,3 miljard ijskasten, televisies en mobiele telefoons (VS: 297 miljoen). Ook het aantal auto’s en gebouwen in China neemt hand over hand toe, dus slurpen ze ook steeds meer olie en staal op. Het is niet dat ik het de Chinezen niet gun, maar het betekent wel dat de olie en staalprijzen bij ons straks heel erg omhoog gaan en dat we met zijn allen dus nog harder dan we al deden consumeer-meer-meren en wereld kapotmaken en opgebruiken. Je lacht me vast uit, maar let straks maar op. Dan piep je wel anders.

Posted in default | Reeds vijf belerende vingertjes

Ik ben zo wa wa wa waanzinnig gekloond
ik ben met twintig mijzelfjes heerlijk beloond
iedereen zei: 'jij lijkt op mij'
toen heerlijk gegeten en mezelf uitgewoond!

zo eens in het jaar dan wil je iets raars
dat je het niet gauw vergeet
dan ga je naar 't lab, en neemt dan wat drab
uit je eigen genmateriaaaaaal

na het kloneren bedenk je beschroomd
niemand vertellen dat ik ben gekloond!

Posted in muziek | Reeds zes belerende vingertjes

En ja, ik heb het best naar mijn zin in mijn nieuwe woongemeenschap.

Posted in default | Reeds drie belerende vingertjes

Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes in me hoof! Legopopjes alleen maar in mijn hoofd.

Posted in default | Reeds zes belerende vingertjes

Hurrray! Ik werd dagelang geteisterd door weblogspam en ik kon er niks aan doen, want ik had geen tijd ervoor om me erin te verdiepen. Maar vandaag wel en nu kunnen we eindelijk afrekenen met die klootzakken die mijn weblog volpompen met reacties a la:

name: texas hold em
ip: 81.17.108.123
date: 2005-02-05-12-56

 Based on base <a href='http://www.hold-em-k.com'>texas hold em</a> four broadway middle <a href='http://www.hold-em-k.com'>http://www.hold-em-k.com</a> time game buy banco tapioca spread over river!If You are house <a href='http://www.hold-em-k.com'> hold em</a> straight glimmer river crown?

En niet één keer, nee honderden!! Sommigen wel 3 pagina's lang vol met links. Ophoeren!! Gelukkig kon ik met een middagje studie op pivotlog dit gespam verhelpen. Nu zijn mijn handen moe, mijn ogen droog en mijn rug steekt. Tijd om een frisse neus te halen.

Posted in default | Al een één belerend vingertje

Zaterdag waren we naar een feestje in Leiden. Goeie muziek, vette aankleding maar er was geen hond. Lees het cynische verslag van CupASoup.

Al weken van tevoren had ik in heel Leiden en omstreken de posters zien hangen van Fascinate wat beloofde HET feest van dit jaar te worden. En ik kan al vast verklappen… dat was het!
Na een urenlange voorbereiding, om de geweldige avond die ons te wachten stond, helemaal perfect te maken, werd er wat bier gedronken tot we niet meer konden wachten om weg te gaan. Het vinden van de locatie was toen geen probleem: we volgten gewoon de carnavals-achtige optocht van blije mensen richting het feestgedruis. Na een tijd buiten gewacht te hebben, werd ons aangeboden dat we gratis naar binnen mochten. Waarschijnlijk was een van ons de 10000e gast, of hadden ze al zoveel geld verdiend aan dit festijn, dat een welm van gulheid de organisatoren bevloog. We zijn hier nog steeds erg dankbaar voor.
Vanaf het moment dat we onze voeten zetten op het zand dat in de hele zaal lag en de groovy beats ons ter ore kwamen, kwamen we helemaal in onze eigen wereld: de hordes andere bezoekers die natuurlijk op dit geweldige feest zijn afgekomen, leken niet meer te bestaan. Voor ons waren we met z’n 5en met heel veel aardig personeel!
De muziek was helemaal top: goede funky house met soms wat techno en zomerse latin-invloeden. De percussionist leefde zich helemaal uit… geweldig.
Een aantal van ons deden hun schoenen uit om optimaal te genieten van het uniek zomerse gevoel dat hier werd neergezet. Nadat ik wat moe geworden was van het dansen, ging ik even loungen op superrelaxte ligzakken. Heerlijk gelegen, maar wou toch nog een energiestoot en kocht daarom een cocktail bij de Brazilliaanse bar met een flinke dosis guarana. Hele aardige mensen, met een te vette bus! Na deze kick onder andere gedold in het zand, waardoor overal zand zat. Radslagen, haasje-over, wedstrijd verspringen, gewoon vallen… alles kon.
De rest van de avond gedanst en gedanst…tot diep in de nacht.
Rond 1 uur gingen we toch maar de jassen halen, voor de hele drukte kwam. Er stond nog wel een kleine rij voor de jassen, maar alles verliep toen vloeiend. Na afscheid genomen te hebben gingen we moe en voldaan naar huis van een geweldige avond.
Bedankt!

Posted in muziek | Al een één belerend vingertje