Het leven en studeren in het bijzonder bestaat uit een aaneenschakeling van kleine eye-openertjes en aha-erlebnissen. Zoals met de interactieve les over meervoudige intelligenties bij kinderen. Ergens in je achterhoofd weet je het eigenlijk wel, maar het is goed om nog eens te horen dat je kinderen op oneindig veel manieren kunt triggeren om ze bij de les te krijgen. Zo kun je een taalles opleuken met een kruiswoordraadsel of een tekening. Een rekenles wordt ineens een bewegingsoefening als je ze ergens anders in de klas het antwoord op een som laat zoeken. Misschien kun je wel een schilderij of tekening maken bij een les over natuur en wellicht ken je er nog een versje bij ook. Allemaal fantastisch, maar het gebeurt veel te weinig in het Nederlandse basissonderwijs, luidt de rauwe kritiek van enthousiaste pabo-coryfeeen. Geen tijd voor, luidt de repliek van de werkende leerkrachten. De waarheid ligt uiteraard in het midden. En de dolende student? Die begint enthousiast en wordt door schade en schande wijs. De tijd zal leren of er structureel een nieuwe weg wordt ingeslagen...

Posted in lesverslagen | Nog geen belerende vingertjes

Daar zit je dan. Met twee volwassen mannen en vrouwen driftig knutselen aan een eng beest tot het bloed in je slapen bonkt en het zweet uit je oksels gutst. Als je capabel voor de klas wilt staan, moet je op zijn minst wat kaas gegeten hebben van creatieve bezigheidstherapie. Zelf ondervinden dus hoe het is om te werken met kosteloze materialen zoals kurken, boterkuipjes, punaises, touwjes, bierflesjes, doppen en allerlei ander plastic prullaria. Maar met zijn vieren is het best dragelijk. Muziekje aan, pilsje erbij... Van de nood van de zoveelste pabo-opdracht een deugd maken, noemt men zoiets. Het resultaat liegt er niet om. Trots presenteren Jasper, Hilde, Gerstine en ondergetekende hun enge dier. Veel geleerd en kostelijk kosteloos plezier. Een aanrader voor de pinksterdagen!

Posted in lesverslagen | Al een één belerend vingertje

We hadden allemaal kunnen weten dat het er vroeg of laat een keer onvermijdelijk aan zat te komen: een knip-, plak- en doe-avond op school. Pabo doe je niet voor niets, is het wel? En wat is er beter dan jezelf een paar uurtjes heerlijk speels uit te leven onder het mom van studeren? Als je straks als leraar met de kinderen gaat knutselen, tekenen of experimenteren met natuurkundige verschijnselen, is het wel zo handig om op de hoogte te zijn van de rijke wereld aan materialen waar je uit kunt putten, nietwaar? Een greep uit het aanbod: water, zand, gekleurde papieren linten, technisch Lego, graan en bellenblaas. Hoezo te oud voor dat soort dingen? En wie zegt dat techniek niets voor vrouwen is? Leren is de bom!

Posted in lesverslagen | Al een één belerend vingertje

Je bent toch maar een bofkont als je straks in het onderwijs mag gaan werken. De digitale toekomst lacht ons namelijk toe! Door de komst van het digitale schoolbord kunnen we onze lessen nog interessanter maken dan ze al waren en kunnen ook de krijtstofastmapatienten weer voor de klas.

Het digitale schoolbord. Ik had er wel vaag iets over gehoord, ooit, maar tijdens mijn bezoek aan de laatste Onderwijs Tentoonstelling in de Jaarbeurs in Utrecht vielen de schellen van mijn ogen. Na enkele demonstraties was ik volledig om: dit wil ik ook. Ik maak in mijn lessen al regelmatig gebruik van de digitale techniek, meestal in de vorm van ondersteunend beeldmateriaal bij teken- aardrijkskunde- en geschiedenislessen. Maar om nou te zeggen dat het ideaal is om iedere keer het beeldscherm van de computer in allerlei bochten te draaien zodat iedereen het kan zien...

Ik kan zelf heel lang gaan uitweiden over de mogelijkheden en de potentie van deze geweldige vinding, maar ik kan ook de digitale techniek het werk voor mij laten doen. Kijkt u naar een reportage van TV West, enkele demonstraties op de Onderwijs Tentoonstelling 2007 of een interessante demo door een Amerikaanse docent.

Posted in lesverslagen | Reeds drie belerende vingertjes

Vanavond heb ik geleerd op school wat een weblog is. Dat is erg handig om te weten. Eigenlijk is het met name een wc-rol met statische elementen erin. Dat laatste is dan meer voor het overzicht en het eerste met name voor het actuele. Tja. Ik geloof dat ik moet poepen.

Posted in lesverslagen | Al een één belerend vingertje