Zo, dat was me het dagje wel vandaag. Na een extreem rustige week aan een verlaten strand in Goa, enterden wij gisteravond het cosmopolitische Bombay (Mumbai). Sinds vanochtend dompelen we ons weer onder in een chaotische drukte. Alsof ze je alle twintig miljoen persoonlijk welkom komen heten, zoveel aandacht dat je krijgt. Zonder ontbijt beginnen we onze ochtendwandeling vanuit de wijk Colaba op naar de Gateway of India. Het stikt er van de aanzichtkaartenverkopers en weet ik wat meer voor reut, dus geen plaats om uren te blijven hangen. We vervolgen onze weg door de rest van de wijk en zien een kantoor. Normaal loop je daar voorbij, maar de ingang is versierd en er knipperen lampjes, dus de aandacht is gewekt. In de entreehal ligt een groot paars tapijt dat bij nader inzien van kleurig poeder is gemaakt. Ook staat een met bloemenkransen versierd beeld van Ganesha, de hindoeistische god met het olifantenhoofd. Achter het tapijt staan enkele versierde beelden, waaronder een plastic koe die electronisch aangedreven spastische bewegingen maakt met zijn kop. We bewonderen de prullaria. Beveiligingsmensen van de receptie maken ons duidelijk dat we naar de vijfde verdieping moeten. We stappen uit de lift en worden naar een drukke menigte mensen geduwd. Zonder dat we kunnen tegenstribbelen worden we langs een rij wachtenden getrokken, naar de voorkant van de rij. Daar is een soort altaar waar iedereen een voor een neerknielt, een gebedje prevelt en een slokje melk uit een nap neemt. Een cameraploeg filmt het ritueel en ons. Ongemakkelijk lachend staar ik in de camera en bedenk hoe weg te komen. Een man uit de organisatie lacht ons vriendelijk toe en zegt dat wij ook maar mee moeten doen met de bedrijfspuja. We bedanken voor de eer en lopen terug naar achteren, waar rijen met tientallen Indiers ons hartelijk uitlachen. Als we uit de crowd ontsnapt zijn, ontdekken we dat we te gast zijn bij New India Assurance en dat het hindoeistisch ritueel iedere januari bij wijze van nieuwjaarsreceptie op het verzekeringskantoor wordt gehouden. Heel gebruikelijk bij bedrijven in India. Als we de aangeboden masala-thee en heet gekruide Indiase snacks verorberen, raken enkele verzekeringsagenten door het dolle heen. Ze vragen onze namen, geven handen en vragen waar we vandaan komen. Na alle uiterst lollige plichtplegingen mogen we weer weg.

We vervolgen onze weg door de rest van Bombay en eindigen na een fikse wandeling door de drukke straten, oude Britse gebouwen, de universiteit en het publieke cricketveld bij een van de vele treinstations in de stad. Omdat we de krankzinnige drukte en het gedrang in de lokale treinen ook wel eens mee willen maken, kopen we een kaartje. De massa mensen op het station is enorm en de treinen stoppen hooguit tien seconden op het perron. Tijdens het rijden springen er al tientallen mensen in en uit de trein, wat het geheel erg levendig maakt. Martine en ik maken ons de kunst van het in en uitspringen al snel eigen, maar het onnodig ver uit de open deuren van de trein hangen tijdens de rit, laten we nog maar even achterwege. Hoewel ik mijn ogen haast uit mijn kop schaam tegenover de bedelende moedertjes en halfnaakte kinderen voor de deur, eindigt onze drukke dag bij McDonalds.

Heeft deze Mc wel de broodnodige variatie?

ma schep - 12 Januari '06 - 13:34

Some time before, I really needed to buy a house for my organization but I didn’t have enough cash and couldn’t buy something. Thank goodness my comrade suggested to get the loans at trustworthy bank. Thence, I acted that and used to be satisfied with my small business loan.

MELTONTAMMY24 (Email) (URL) - 28 Juni '10 - 09:51

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:			Emoticons / Textile
( Register your username / Log in )
Kattebel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.