Welkom in de wondere wereld die kleuterklas heet. Lijkt soms een chaos, maar is het geenszins. Voor alles is een tijd en voor alles is een plek. Een ijzeren structuur. Dat weet de juf, maar de kinderen weten dit net zo goed. Kleuters zijn de meest zelfstandige leerlingen op een basisschool, wordt wel eens gezegd. Ik denk dat dat waar is, al wil ik het wel iets nuanceren: kleuters die al een jaartje meedraaien zijn de meest zelfstandige leerlingen op een basisschool. De net vier geworden nieuwkomertjes kijken aanvankelijk glazig om zich heen in afwachting van wat er gebeuren gaat. Net als ik op dag één. Toch ontdek ik de structuur al snel, maar misschien heeft dat met het leeftijdsverschil te maken.

Het ritueel: jas ophangen in de luizenzak, beker en koek wegzetten in de daarvoor bestemde bak en op je stoel zitten. Je mag een boekje pakken uit het rek. De kring vangt aan en de juf noemt twee kinderen die vandaag naast haar mogen zitten. Vinger opsteken als je iets wilt vertellen. Ze neemt het dagprogramma door met nijntje-pictogrammen dat aan de muur hangt. Met nijntjes in allerlei situaties: een nijntje in de kring, een nijntje dat speelt, een nijntje dat gymt en een nijntje dat naar huis loopt. Geen twijfel over mogelijk en als juf afwijkt, pinnen ze haar er naar eigen zeggen op vast. Don't mess with the nijntjes! Eronder hangen zeven kastjes, een voor iedere dag van de week. De muis verhuist naar het juiste kastje. Onderaan het takenbord: knijpers met de namen van de kinderen erop geven aan wie wat doet die week.
Na de kring wordt er gespeeld en gewerkt. Dat kan van alles zijn, kinderen mogen knutselen of zich uitleven op de ontwikkelingsmaterialen. De kleuters hebben een behoorlijke mate van vrijheid bij het kiezen van hun activiteiten. Als er niet wordt geknutseld of gewerkt onder leiding van de juf, mogen ze een 'hoek' kiezen. Om het overzicht te houden is er een planbord, waarop de kids hun eigen kaartje bij de gewenste activiteit op moeten hangen. Juf houdt dit bij in een schrift. Hangen er al vier kaartjes bij de bouwhoek, jammer, wat anders kiezen. De poppenhoek is en blijft een hit, vooral bij de dames. De watertafel, de schilderhoek en spelen met een doos knex is ook een favoriete bezigheid van veel hummels. Na het spelen ruimt iedereen zijnhaar eigen zooi weer op.
Nog wat algemene regels: voor het toilet doe je een ketting om, jongens doen de bril omhoog bij staand plassen en mogen maximaal vier velletjes wc-papier gebruiken bij dezelfde handeling. Het melk drinken en eten wordt voorafgegaan door het grote 'Smakelijk eten en drinken'-lied en als je knoeit, ruim je het zelf op met een doekje. Er wordt niet door de gang gerend, er wordt niet geschreeuwd door de klas.

Verder wordt er flink aan teambuilding in de klas gedaan. De kinderen krijgen de zogenoemde 'kanjertraining', waarbij er wordt nagestreefd om pestproblemen hanteerbaar te maken, leerlingen zelfvertrouwen, een veilig gevoel en betrokkenheid bij elkaar te geven. De vijf ijzeren vuistregels hangen aan de muur en dient op den duur iedere kanjer uit zijn hoofd te kennen en toe te passen: 1. Ik help. 2. Ik ben te vertrouwen. 3. Niemand lacht uit. 4. Niemand is zielig. 5. Niemand speelt de baas. Daar kan de grotenmensenwereld zelfs nog wat van leren! Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen... .