De fantasiewereld van jonge kinderen is enorm. In de kring vertellen ze soms de meest fantastische verhalen die nooit gebeurd kunnen zijn. Feit en fictie worden naadloos in elkaar verweven. Knap en vermakelijk en ik ga erin mee. Ik vertel de kinderen het verhaal van Sjors en Karel de Kermiskabouter. Om kort te gaan: Sjors wil in de rode auto op de draaimolen, maar andere kinderen zijn hem telkens voor. Sjors verdrietig, geen rode auto. Dan komt ineens Karel de Kermiskabouter in beeld die hem meeneemt door een klein luikje naar zijn huisje onder de draaimolen. Met een stoeltje en een televisie. Lachen, vinden mijn toehoordertjes. Karel bedient de draaimolen en nodigt Sjors uit om de volgende dag langs te komen als de kermis nog dicht is. Enfin, Sjors kan de volgende dag in de rode auto op de draaimolen en heeft er een vriend bij. Grappig verhaal, aldus de kleuters. Ik hoop alleen dat ze met hun vier en vijfjarige hersentjes in staat zijn om feit en fictie van elkaar te onderscheiden, voor er een paar verdwijnen onder de draaimolen van de plaatselijke kermis.