Vertellen aan de kleuters is vaak een dankbare bezigheid. Alles wat je zegt is namelijk pure realiteit. Open monden en verbouwereerde bekjes tijdens het uithalen van rare capriolen in de klas, heerlijk. Zwarte piet zit vast in de schoorsteen vanwege het eten van teveel pepernoten. Dat beeld ik uit door op mijn knieën op de grond voor de stoel te gaan zitten. 'Auw, hellep!', kerm ik. Ik ga er helemaal in op en zij ook. De nephaard die vanwege de Sint en Kerst voorin het lokaal staat is een dankbaar object, bedenk ik mij tijdens het verhaal. Want als we in de schoorsteen kijken, zien we daar namelijk de voeten van de pakjespiet bungelen! Ik kijk in de geschilderde kartonnen haard en, ik had het kunnen verwachten, ook 23 andere geïnteresseerden staan ineens achter me om hun hoofd erin te proppen om het wonderlijke te aanschouwen. Nou vooruit, één voor één dan. Nu val ik door de mand, flitst er door mijn hoofd, die kinderen zien ook wel dat er helemaal niets te zien is in die haard. Maar het tegendeel blijkt, ze gaan mee in de waanwereld van meester WP. "Ja, ik zie hem, daar hangt ie!", roepen de kleuters enthousiast. Op een paar na dan, maar realisten zitten er altijd tussen. (Zwarte piet weet zich overigens uit zijn netelige positie te bevrijden als Sinterklaas hem via de onderkant van de schoorsteen met een bezem onder de voeten kietelt, maar dat terzijde.)

He Vriend,
Toevallig even op je site terrecht gekomen! En ik lig echt in een deuk van je verhalen! Vooral het snotincident….. Super! Je word/bent vast een goeie meester!!!
Liefs Leonie

Leonie - 20 Februari '08 - 09:52

Is het hier dood?

Hoi - 09 Mei '08 - 23:19

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:			Emoticons / Textile
( Register your username / Log in )
Kattebel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.